Bernard Plossu | 1975

Marsella

Técnica / Material: Cámara Nikkromat, negativo 35 mm, b/n, óptica 50 mm.

Bernard Plossu. Marsella [Marsella des de l’autobús], 1975 (Fotografia en curs)

Créditos: © Bernard Plossu

Lecturas (50)

Un home gran i solitari viu en una casa flotant al mar, li encanta les vistes i cada mati sempre obre la finestra. Cada matí mira el mar per recordar quan era jove. El mar és la seva vida i l’únic record que mai oblida. Sempre veu vaixells i com aquests atraquen a la costa. A vegades es mira i es pregunta què faria sense el mar.
Nome:
Gemma i Jordi
,
Institut XXV Olimpíada
| Curso:
1r d'ESo
Le gustaba ver los barcos, siempre que veía uno le hacia una fotografía para su colección [...] Murió cogido a su álbum.
Nome:
Madalina i Diego
,
Institut XXV Olimpíada
| Curso:
1r d'ESO
Esta foto es una casa cerca del mar, puedes ver el mar y los barcos
Nome:
Aicha Bakkali
,
IES da Terra Chá (Lugo)
Só esta liberdade concédennos os deuses: someternos ao seu dominio por vontade nosa. Máis vale que así o fagamos porque só na ilusión da liberdade, a liberdade existe
Nome:
Julia Nieto
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Esta fotografía produce una sensación de tranquilidad porque el mar está en calma, pero también transmito soledad, ya que parece que alguien está observando un barco que se marcha.
Nome:
Jesús Feal López y Diego Teijo Barral
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3º B
Desde una ventana proxima al mar veras el universo que tu imagines; veras las fantasías que soñaste de pequeño; veras el universo y las estrellas; veras a los barcos embarcar con la chispa de la felicidad
Nome:
Raquel Vázquez gonzález
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºESO B
La photo est vraiment extraordinaire et énormement formidable. Ça me fait penser à la liberté. Elle transmet la tristesse. Le bateau ressemble au Titanic. La mer me rappelle la vie. C´est genial. ------------------ A foto é verdadeiramente extraordinaria e enormemente formidable. Me fai pensar na libertade. Ela transmite tristeza. O barco me recorda ao titanic. O mar recórdame á vida. É xenial.
Nome:
Celine Baliñas Miguélez
,
CPI da Ribeira (Porriño)
| Curso:
4º ESO A
Nesta imaxe podemos ver como ao fotógrafo lle gustaba divisar os barcos chegar ao seu destino, como os pasaxeiros despois de moito tempo chegaban á súa casa ou aos seus novos traballos. Posiblemente el tamén fora un deses pasaxeiros e por iso está a foto en blanco e negro. Tamén cable a posibilidade de que ese barco estivese marchando ao seu destino, polo que habería moita soidade.
Nome:
Florilinda
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
4ºC-B
En la foto vemos el mar a través de una ventana y al fondo un barco que navega por él.
Nome:
Ana Boado Gomez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Nesta imaxe tamén se nota a ausencia de calquera persoa. Como a ventá está aberta da a sensación de libertade
Nome:
Nekane González Fontán
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Esta fotografía me recuerda a esas tardes de invierno lluviosas en las que estás encerrado en casa,en tu cuarto, solo, con tu soledad.
Nome:
Javier Pérez Pérez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Me transmite la ausencia de alguien y que esta esperando a que regrese. Además el barco al fondo es como si alguien se estuviese intentando acercar a esa soledad.
Nome:
Ana Martínez Rodríguez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Esta imagen me transmite tranquilidad, ya que no hay mucho movimiento, al igual que también me produce soledad, debido a que la ventana está abierta y parece que alguien llora la ausencia de una persona cercana.
Nome:
María Mosquera
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
NECESITO del mar porque me enseña: no sé si aprendo música o conciencia no sé si es ola sola o ser profundo o solo ronca voz deslumbrante suposición de peces y navíos Pablo Neruda
Nome:
Andrea cortés
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Esta imagen transmite tranquilidad y profundidad
Nome:
Lorena Calo , IES Francisco Aguiar
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
MARINERA DE CORAZÓN Esta es la historia de Mercedes, una niña a la que siempre le gustó el mar, pero para su época, el que una mujer trabajara en el mar estaba mal visto. Mercedes estudió en la escuela hasta los 8 años. Era la más pequeña de 7 hijos, la única mujer. A consecuencia de esto, Mercedes estaba muy mimada por sus padres y no le permitían hacer nada que pudiera dañar su imagen. Mercedes vivía en la costa e iba todas las mañanas a ver el amanecer y ver a los marineros bajar de los barcos con el pescado para vender. A los 15 años una mañana vio que había dos nuevos marineros, uno de ellos le llamó la atención. A Mercedes le encantaron sus ojos azules y su cabello caoba, pero lo que más la cautivó fue su sonrisa, su bella sonrisa, que a pesar de estar trabajando en el mar jamás perdía. Mercedes comenzó a relacionarse con este chico, llamado Ignacio, que tras verla todos los amaneceres admirando el paisaje se acercó a conocerla. Se hicieron grandes amigos y al pasar los años se hicieron novios. En 1958 se casaron, Mercedes con 18 años e Ignacio con 20. Un año después nació su primer hijo, José, seguido de María 2 años después y Teresa y Manuel 4 años después. Mercedes e Ignacio se amaron desde la primera mirada hasta el final de sus días. Esta historia está contada por Carmen, la nieta de Mercedes, quien la veía todos los días mirando por la ventana esperando a que su marido volviera del mar.
Nome:
Marta Barral Bautís
,
IES Rosalía de Castro (Santiago de Compostela)
| Curso:
1º ASCT
Hoxe é o día en que o teu marido volve da súa longa viaxe. Despois de tanto tempo, ídevos reencontrar, pero... o barco chega antes de tempo! Vislúmbras o barco pola ventá da habitación mentres te levantas correndo da cama.
Nome:
Javier Sánchez Gómez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3º Eso C
Esta foto transmíteme tranquilidade, coa visión do mar aberto e o barco que se ve ao lonxe.
Nome:
Andrea Prado Lareo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3º A
Esta foto transmíteme serenidades, coa visión do mar aberto e tranquilo, e o barco que se ve ao lonxe
Nome:
Andrea Prado Lareo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3º A
En esta imagen puede haber dos puntos de vista: el de las personas que viajan en el barco, aventureros, que no saben lo que les deparará el futuro. Y el de la persona que está detrás de esta ventana, simplemente viendo como se aleja el barco, pensando en no lugares, sitios que no existen, lugares en la imaginación que nosotros hacemos existir.
Nome:
Roberto Gestal Sanmartín
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Esta fotografía me transmite la serenidad y la calma del mar mientras que un barco se está alejando con sus viajeros a bordo
Nome:
Sara Vicente de Marco
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
En esta foto que desde una ventana con unas vistas muy bonitas se puede ver el mar en calma, tan solo un barco atracando, el cielo esta oscuro. Estas vistas producen una sensación de tranquilidad muy agradable.
Nome:
Sofía Marcote de Bernardo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Levo xa quince anos esperando na ventana da miña casa, mirando cara o mar, esperando a que o barco de meu marido chegase. Por fin, unha maña, apareceu aquel ansiado barco, ainda que el xa non me ve, eu o quero por toda a eternidade.
Nome:
Gabriel Edreira Pita
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºESO D
De mañanciña, como todos os días, despois de levantarme, fun mirar a ver se volvera, pero hoxe era distinto, o barco chegara, finalmente, despois de tantos meses de espera. Saín rápidamente cara o porto, e ao chegar, vino, alí estaba, o meu pai volvera. Por fin todo volvería á normalidade.
Nome:
Miguel Castro Martínez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºESO B
Desperteime por un ruido forte e duradeiro. Asemellábase ao ruido dun barco, probablemente do que levaba catro días no porto e a súa chegada levou a curiosidade de todo o pobo, sobor de todo da miña nai. Pola perda do seu fillo,levaba anos con probelmas, e por iso non lle prestei moita atención cando me dixo que debía subir ao barco para reencontrarse con el. A miña habitación tiña unha gran ventá que daba cara o porto, e mentras que vía como o barco se alonxaba, fixeime que unha figura dicíame adeus coa man dereita. A miña nai.
Nome:
Julia Sánchez Rey
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Tras una larga y costosa mudanza por fin me pude asentar en lo que se acababa de convertir en mi nueva habitación. Lo que más me emocionaba era el inmenso paisaje que podía visualizar a través de la amplia ventana que se situaba al fondo de la habitación. Lo que más me sorprendió fue el gran crucero que atravesaba cuidadosamente las aguas del mar.
Nome:
Carmen Castro Rábade
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3A
Era un luns como otro calquera para case todos os habitantes da Coruña, excepto para Pepe, para él era un día moi especial ,o seu fillo viña de Arxentina para visitalo, e levaba anos sen velo. O día transcurría pero el no se separou da xanela da súa casa en toda a mañá esperando ver o barco que traía o seu fillo . Cando o divisou o lonxe marchou correndo ao peirao do porto.
Nome:
Alba Sánchez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Onte como todas as mañana cando desperto abro a ventá da cociña mentres almorzaba e estaba un barco moi grande saíndo de porto.Chamei a un amigo que traballaba no tema dos barcos do pobo, e díxome que era o maior barco de mercancía que pasara pola embarcación do pobo.
Nome:
martin perez vazquez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Este día el mar estaba tranquilo, sin embargo, los recuerdos son tristes. Me lleva a mi infancia, a los inviernos en mi pueblo; inviernos tristes, calles vacías, domingos aburridos... Mi abuela llegaba a casa helada y siempre decía la misma frase: "¡Lola enciende la chimenea!" Ella se ponía en la ventana a observar los barcos mientras por lo bajo rezaba por ellos.
Nome:
Lola González Criado
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Me desperté por la mañana con mucho frío, dado que estaba empezando el invierno. Lo primero que hice al levantarme fue abrir la ventana para airear la casa, y hacía un dia muy nublado. El día estaba triste y no apetecía mucho salir de casa. En el mar había un barco que llegaba de otro puerto a dejar mercancía que traía.
Nome:
Noa Viqueira Miramontes
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Habia dias que esperavamos ao barco no porto, por fin naquel instante vimolo de lexos e xa tiñamos todo organizado para ir de vacacions. Pero naquel momento escoitamos pola radio o que se habia dito, Franco a morto, nos quedamos apampaos enton sabiamos que nosas vacacion non iban chegar xa que habia 3 dias de luto e a nos caducavanos os billetes. Ao final non poudemos ir, tres dias despois como zarpaba o barco pero so pensamos en que nesta vida non se pode ter todo. Acabo duns meses se nos olvidou e asi era como recordariamos este dia para sempre.
Nome:
Henrique Fernández Pérez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ESO B
Una ventana al mar. Una ventana al cielo. Un barco allá a lo lejos. Solo las nubes se mueven. La fotografía detiene el momento. Marsella 1975. Ese es el espacio y el tiempo. Sin embargo, nada nos dice que sea cierto. Este es un momento eterno.
Nome:
Miguel Vasco Núñez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Era un calido verano que estaba pasando en una casa arrimada al mar, debido al calor solia dejar la ventana abierta para que entrara el fresco. La brisa de noche era maravillosa pero la ventana abierta tenia desventajas, la luz del faro solia darme en la cara pero era algo con lo que se podia vivir. Hasta que un día a las 6 de la mañana un enorme barco decidio pasar al lado de la casa y arruinarme el sueño. Y ai es como no volvi a dejar la ventana abierta por la noche.
Nome:
Marcos Seijo Rios
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Meus pais e máis eu decidimos ir a Marsella de vacacións en verano. Eu prefería ir a Paris pero de outra vez será, fixemos as maletas e rumbo a Marsella. Tardamos 1 hora y media en chegar, antes de incorporarnos no Hotel fumos a un restaurante xa que era a hora de comer. O hotel era moi grande e con moitas habitacións, despois de coñecer o hotel fumos cenar a un restaurante que estaba cerca do Hotel, a comida moi boa. Ao seguinte día pola mañá despois do desayuno asomeime a terraza e tomei unha foto. Un saúdo Joel
Nome:
Joel Roca Naveira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Despertei preto as 7 da mañá, ao lonxe vin un barco, asomeime á ventá e unha lixeira brisa axitaba as ondas contra a superficie, quedei un instante pensando no barco en non tardei en reparar en que era o barco no que eu fora capitán por moitos anos.
Nome:
Sofia Misuraca Boado
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
O verán estaba a piques de rematar, e eu so podía pensar naquela tarde cos meus amigos naquel albergue de Marsella preto do mar. Dende este, podíamos contemplar unhas vistas marabillosas. Esa tarde, o ceo estaba cheo de nubes, e semellaba que ía chover. Pola fiestra, so se diferenciaba un barco no horizonte, xa que había néboa. Debido ao mal tempo quedamos dentro toda a tarde, pero non nos impediu pasalo en grande aquela tarde de verán
Nome:
Sara García García
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Soy un hombre de 70 años,exmarinero retirado hace 4 años.Desde pequeño me ha apasionado la fotografía,quería ser como esas personas a las que solo le importaban sacar fotografías y transmitir su felicidad y su pasión enseñandoselas al mundo. A los 20 años,con mi primer sueldo,aunque no era gran cosa conseguí comprarme mi primera cámara fotográfica con ayuda de mi padre.De allí en adelante durante varios años solo le sacaba fotos a paisajes,más tarde mi pasión se vio reflejada en las personas hasta el punto de que conocidos míos me pagaban por sacarles algunas fotos. A día de hoy,jubilado,con mucho tiempo libre pero con la misma pasión de siempre le saco fotografías a lo que un día muy feliz me hizo,el mar.
Nome:
Adrián Grandal Fraga
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Dende esa fiestra, dona Ana veu aos seus fillos partir do pobo onde vivían. Ese barco levaba o máis preciado da súa vida e non sabe se volverá a velos algún día. Porque eles marchan cara un novo país descoñecido para eles.
Nome:
Mara Suárez Faraldo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3D
Mil y un historias podría narrar, si fuera las paredes. El cuarto de un hotel con vista al mar, ¿Cuántas personas no habían estado aquí? Desearía saber esas miles de historias, pero como no hay una posibilidad de eso, me las imagino, que podría ser, unos amantes viviendo su loca aventura, una chica o un chico en busca de paz, una familia de vacaciones… Ciertamente lugares como este dejan rienda suelta a la imaginación, y aquí llegamos a mi historia, la un demente en búsqueda de lo que hay mas allá de solo mirar
Nome:
Fabiola Silva Lagares
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3'D
Aquel día tan triste por la muerte de mi madre miraba por la ventana desolado sin ganas de nada solo con las de morirme observaba aquel barco tan grande y cara fijo que era de algún ricachón que solo le importa el dinero y la fama que no les importa la familia. Después de este día me quede solo sin nadie y sin amigos.
Nome:
HUGO HELGUERA FELICES
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3C
Obra de Bernard Plossu, imagen desde un balcón al mar. La imagen trasmite la soledad, la paz y la tranquilidad necesaria tras un día exigente. Además, se da muestras de una relajación y la necesidad de aires nuevos, ya que las puertas del balcón están totalmente abiertas a la espera de cambios, que se otean en el horizonte con la vista de un barco, lo que significa idas y venidas de nuevas personas que puedan contribuir a tomar otras direcciones. El mar inspira tranquilidad y reflexión sobre lo acontecido, al mismo tiempo que genera esperanzas sobre lo que puede llegar a suceder.
Nome:
Adrián García Maceira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Desde que nace o día e cae a noite hai unha persoa que observa os barcos con admiración, era algo que lle encantaba
Nome:
Inés Sánchez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
no
Nome:
no
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
no
Nunca coñecín ao meu avó. Hai xa máis de 60 anos, un día, marchou cara a Arxentina nun barco coma este. Marchou buscando un futuro digno, unha vida mellor, para el, para a miña avoa, e para o neno que viña de camiño, e que resultou ser o meu pai. Cada vez que vexo un barco, penso nel, en como sería a nosa vida se el estivese aquí, se algún día volvera de Bos Aires. A miña avoa nunca fala del, pero ponse triste moitas veces, e eu sei que se lembra del, que pensa tamén como sería a súa vida.
Nome:
Julia Fraga
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Encóntrome mirando pola fiestra, dende as sete e media da mañá non pararon de chegar barcos da nova illa que se descubriu hai uns días, non sei que tantas cousas traerán de alí, pero polo que escoitei pola estrada o outro día son varias plantacións novas que se descoñecían aquí. Supoño a parte que o turismo a esta nova illa será inimaxinábel nunhas poucas semanas ou días, gustaríame ir a visitala e ver porque todo o mundo está tan amaravillado con ela.
Nome:
Lara Fraga Carreira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
A imaxe que ve a persoa desa casa nada máis abrir a friestra. Con só abrir os ollos e prestar un mínimo de atención, pode darse conta que non fai un bó día, que está nublado e pode poñerse a chover dun momento a outro. Pode ver que o mar ese día está calmado, non vai moi revolto e non hai moito oleaxe. Soamente hai un barco, parado, e tirando a grande.
Nome:
Emma López
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Todas as mañás miraba pola fiestra. Pensaba que en calquera momento aparecerías nun deses barcos co teu fermoso sorriso. Non digo nada, só observo. Espero a que volvas para que me podas explicar o motivo polo que marchaste, que foi o que fixen mal, que fixemos mal?
Nome:
Carla Amado Veiga
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Todos los días al despertarme salgo al pequeño balcón del salón donde siempre veo el mar repleto de barcos llegando a la isla, mi padre trabaja en uno de esos barcos y todas las mañanas a la misma hora salgo al balcón para verlo mientras está trabajando, como siempre salgo a la misma hora él ya está pendiente de mí para saludarme con una sonrisa. Verlo siempre me alegra ya que solo vuelve a casa por la noche y el resto del día lo tengo que pasar yo sola cuidando de nuestro hogar, lo cual me entristece mucho porque él se esfuerza tanto que cuando llega a casa no tiene tiempo para dedicarme y el único momento del día que me siento feliz es cuando lo veo a través de mi balcón.
Nome:
Ariadna Rienda Lafuente
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3D
Ao despertar o único que contemplou foi o lento e vago movemento daquela embarcación que pouco a pouco se achegaba ó porto, na súa mente non cabía outra idea que non fose que a súa amada estivese alí dentro, entusiasmada polo ansiado reencontro con el. Seguiría ela amándoo tanto como cando marchou, fai xa tantos anos? Iso pensaba el esa mañá, cando alegre e emocionado acordou coa mirada fixa no buque provinte de Bos Aires, sen saber o que sucedera fai xa tanto tempo, sen el terse decatado.
Nome:
Diego Otero
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Ao espertar, o único que contemplou foi o lento e vago movemento daquela embarcación que pouco a pouco se achegaba ó porto; na súa mente non cabía outra idea que non fose que a súa amada estivese alí dentro, entusiasmada polo ansiado reencontro con el. Seguiría ela amándoo tanto como cando marchou, hai xa tantos anos? Iso pensaba el esa mañá, cando alegre e emocionado acordou coa mirada fixa no buque provinte de Bos Aires, sen saber o que sucedera hai xa tanto tempo, sen el terse decatado.
Nome:
Diego Otero
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB

Páxinas

Palabras (12)

Fotografía incluída nos álbumes

Vari Caramés. Compostela, 1996 (Fotografia en curs)

Des de la finestra

Escola Els Xiprers
3 fotos
Paco Gómez. Barco Triste, 1958 (Fotografia en curs)

barcos

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotos
Paco Gómez. Barco Triste, 1958 (Fotografia en curs)

praia

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
6 fotos
Enric Montes. Es por el azul crujiente, 2011 (Fotografia en curs)

Calma

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotos
Bernard Plossu. Marsella [Marsella des de l’autobús], 1975 (Fotografia en curs)

Contos en paisaxes

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
11 fotos
Berenice Abott. Riu Nord, Moll 88, Línia Francesa, Manhattan [Changing New York], 1938 (Fotografia en curs)

Paisajes costeros

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
14 fotos
Cosmo Laera. Gallipoli, Puglia [Orizzonte Mediterraneo], Gallipoli, 2005 (Fotografia en curs)

O mar no seu esplendor

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotos
Paco Gómez. Barco Triste, 1958 (Fotografia en curs)

Paisajes con agua

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
6 fotos
Mònica Roselló. Anar i tornar [projecte], 2002 (Fotografia en curs)

auga de mar

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotos
Bernard Plossu. Marsella [Marsella des de l’autobús], 1975 (Fotografia en curs)

Paisajes en blanco y negro

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotos

Páxinas