Marta Povo

Costurera [Oficios artesanos de la ciudad]

Técnica  / Material: cámara de formato medio, negativo b/n

Marta Povo. Cosidora [Oficis artesans de la ciutat], 1979-1983 (Fotografia en curs)

Créditos: © Marta Povo

Sobre a fotografía

Lecturas (7)

Me recuerda a esta frase: En la tela de la historia familiar las manos de mi madre reforzaron costuras, para que nos sostuvieran ante cualquier tirón de la vida.
Nome:
Andrea Cortés
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Viendo a mi madre coser mi chaqueta para estas navidades, sus manos non tan jóvenes pero no tan viejas, sus uñas largas y sin pintar, estoy tomando una taza de lche caliente con música de fondo, me relaja ver como cose, es tan satisfactorio... Mientras, hablamos de nuestras cosas, el colegio, el trabajo, la familia, amistades, me encantan estas charlas, me encanta como trabaja, todo el barrio acude a mi madre, por no decir medio pueblo, es la mejor costurera de este pueblo, hace vestidos, chaquetas... todos van con sus obras de arte, es la mejor, es mi idola y mi ejemplo a seguir, lleva en esto desde que tenia mi edad, 14 años, a mi me está enseñando, pero con los estudios y todo solo tengo el domingo que nos quedamos juntas aprendiendo, como hoy, un buen domingo de lluvia encerradas en casa, espero algun día llegar a ser como ella, es tan humilde que a los vecinos les cose gratis algunas veces, me pasaría toda la vida en está situación, viendola coser y hablando...
Nome:
Saínza Sánchez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
La fotografia me recuerda a mi madre y a mi abuela cuando se ponian a coser la ropa de mi abuelo o la mia y ellas siempre me pedian el favor de que les ayudara a insertar el hilo en la aguja y para mi eran las mejores cosiendo tengo muchos recuerdos bonitos con mi madre y con mi abuela.
Nome:
Natalia rodriguez hidalgo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Lucía es una chica de 31 años, que debido a la ausencia de su marido en casa ha tenido que traer todo el dinero a casa para poder alimentar a sus tres hijos. Todo esto empezó cuando llamaron a su marido Javier para la segunda guerra mundial, en esta época muchos de los hombres eran llamados para poder luchar,en este tiempo ella tuvo que casi doblar su jornada mientras sus hijos se tenian que quedar solos en casa, aunque Jacobo el mayor de los hermanos ejercía una figura paterna. Lamentablemente su marido no pudo volver a casa y a causa de esta noticia Lucía cayo enferma en el cáncer, falleció y su hijo mayor tuvo que ocuparse de sus hermanos.
Nome:
Bruno Rodal Campo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3 ESO D
E aquí está a miña nai cosendo o pantalón que o meu irmá trouxo rachado da escola outra vez, xa van tres esta semana, e menos mal que xa estamos a venres, a miña nai díxolle que non nos podíamos permitir moitos luxos, que eran tempos difíciles para todos, pero claro quen lle di a un rapaz de seis anos que non ande a xogar cos seus amigos.
Nome:
Lara Fraga Carreira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Cuando veo esta fotografía lo primero que se me viene a la mente es mi abuela.Siempre me ha encantado verla coser. Cuando terminaba de fregar los platos, iba rápidamente a buscar su material necesario de costura y se ponía manos a la obra. Me solía ofrecer gorros hechos por ella ya que sabía que me encantaban y que siempre me los ponía. Ahora los guardo como recuerdos, ya que ella ya no está aquí.
Nome:
Mar Rivas Gómez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Pois si, o meu traballo é un traballo humilde, un traballo co que non se gañan máis cartos dos necesarios para sobrevivir; algo que non lle valería a calquera, pero a min si. Coso dende que teño 9 anos, mais en realidade, dende que eu teño memoria. A miña avoa foi costureira toda a súa vida, e ela foi quen me inspirou a ser o que son; foi unha muller que loitou contra os tempos cos que lle tocou vivir, que caeu na miseria... pero nunca, nunca, deixou de facer o que realmente lle apasionaba, coser. Penso que ela é unha gran referencia para min e para todos; porque se hai algo que verdadeiramente aprendí dela foi o amor que lle poñía ao que ela, coas súas mans, compoñía; a ter paciencia e a facer sempre o que cada un sente no seu corazón, porque esa é a mellor maneira de ser feliz.
Nome:
Sofía Suárez Sánchez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºESO D
Palabras (2)

Elementos e figuras:

Temas:

Fotografía incluída nos álbumes

Nicolás Muller. Peons, Öcsöd (Csongrád), 1937 (Fotografia en curs)

Retratos de oficios [práctica]

A Bao A Qu
86 fotos
Dorothea Lange. Treballadora agrícola emigrant collint llúpol, California, 1939 (Fotografia en curs)

Oficios manuais

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
30 fotos
Ferran Freixa. Enllustrador a la Plaça Reial, Barcelona [Botigues i comerços de Barcelona], 1979 (Fotografia en curs)

Hands of nostalgia

Institut Consell de Cent (Barcelona)
8 fotos
Marta Povo. Forjador [Oficis artesans de la ciutat], 1979-1983 (Fotografia en curs)

Manos en detalle

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
10 fotos
José Caruncho. José Carrete, Pacios, 1989 (Fotografia en curs)

Seis do Nadal

CEIP Seis de Nadal (Vigo)
17 fotos