Nesta fotografía observase unha escena da vida cotiá en calquera cidade. Ao fondo os altos edificios, delimitando no centro un espazo rodeado de árbores no que a xente pode pasear e os nenos xogar. Tanto os edificios como as persoas vense con moita nitidez. En primero término e no centro vese a un home que xoga ao balón cuns nenos. Un pouco máis atrás vense dúas persoas falando tranquilamente, e outras dúas paseando. Os personaxes forman unha V nunha fotografía que é moi dinámica. Amosa un lugar da cidade en movemento.
Nome:
Ghizlane Nasyf
,
IES Arcebispo Xelmírez I (Santiago)
| Curso:
1º Bacharelato
Ens crida l´atenció la disposició i regularitat dels edificis. Els nens que jugen fan una v , un triangle que s´apropa a l´espectador i que compensa el triangle de la perspectiva dels edificis. Es veu molt de tros de terra i de cel, la mitja esfera del terra fà la fotografía molt interessant.
Nome:
Institut Joan Boscà (Barcelona)
| Curso:
4rt ESO
Nesta foto aparecen xogando uns nenos na plaza da súa vila
Nome:
Antón Veiga
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3 B
Para min expresa algo que, nestos tempos, non se ve moito e son uns nenos xogando cun balón nuha praza, sen necesidade de tecnoloxías, simplemente cun balón.
Nome:
Patricia Campos González
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Me recuerda cuando salía con mis padres a jugar a la plaza
Nome:
Marcelo Barreiro Sánchez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3°C
En esta imagen aparece un niño jugando con una pelota en el paisaje de una ciudad de fondo en la que hay una zona en la que la gente puede jugar y relajarse al salir del trabajo.
Nome:
Ismael Ferreiro López
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
En la imagen se puede apreciar unos niños divirtiéndose en una plaza jugando, en lo que puede ser una mañana soleada de invierno
Nome:
Manuel Roel Maceiras
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3°B
Nesta fotografía pode observarse o que ata fai uns anos era unha escena cotiá (nenos xogando ao balón co seu pai, xente paseando polas prazas…), e que por desgraza, xa non se ve tanto debido a que os nenos prefiren quedar xogando coas novas tecnoloxías que saír xogar ou observar o mundo que os rodea.
Nome:
Alba Roca Maceira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
La infancia, la querida pero mal gastada juventud... Sacando al niño que llevamos dentro
Nome:
Miguel Angel García Rodríguez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3° B
Nesta fotografía observamos como dous rapaces xogan co seu pai ao futbol na praza da súa cidade. Esta é unha imaxe que se pode ver en calqueira cidade, xa que é una escena da vida cotiá
Nome:
Jaime Díaz Cupeiro
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Xa pasaron vinte anos desde a última vez que xogaras nese campo, pero agora, recién volto de Madrid, podes observar aos nenos xogar como cando eras pequeno.
Nome:
Javier Sánchez Gómez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3º Eso C
Nesta foto podemos ver a uns nenos na praza xogando ao futbol, esta foto recórdame que antes os nenos pasaban a tarde nas prazas xogando cos seus amigos e que agora isto esta cambiando porque os nenos prefiren quedar na casa xogando a videoxogos.
Nome:
Sergio Gayoso Marcote
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Ver aqueles rapaces xogar ao fútbol era un sensación moi agradable para él. Todos os días iba ata alí para velos, aínda que nunca xogara con eles.
Cando era pequeno o fútbol era a súa vida, o seu centro de atención cada tarde ao saír do colexio. Malia non ser o mellor seguíao intentando e cada día esforzábase por mellorar. Por iso, cando sucedeu aquel terrible accidente a súa vida cambiou. Dende que tivera que usar cadeira de rodas non volveu ser a mesma persoa, pero seguía indo a aquela praza para ver aos rapaces xogar e divertirse, coma se un deles fose el cando era pequeno.
Nome:
Adrián Núñez Vázquez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Hola
Nome:
V
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Hola
Nome:
V
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Esta foto transmíteme felicidade, amizade, compañía, é un ambiente de pobo no que hai nenos xogando
Nome:
Paula Boado Ferreira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Na foto aparecen moitos rapaces de diferentes idades xogando sen ningunha preocupacion nunha plaza, a combinacion de cores claros coa situación, da unha sensacion de alegria
Nome:
Álex Abad Mourón
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3C
Esta foto transmíteme esperanza e felicidade ao ver rapaces xogar tan contentos nun barrio bonito.
Nome:
martin perez vazquez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Nun día solleiro, aínda que frío, a praza dunha cidade invita a saír: os nenos xogan, os maiores pasean,... O sol, o aire libre, as risas e a interacción entre a xente, pequenas cousas que agora valoramos máis que nunca.
Nome:
Matilda Silva Sánchez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Estaba sentada no parque lendo o meu libro cando un pai e os seus fillos chegaron e comezaron a xogar ao fútbol. Ao princpio si que me molestou o feito de que non me ía concentrar na miña lectura, pero despois de uns minutos decidín observar a situación; puiden observar unha familia feliz, estaban os tres realmente entusiasmados e tiñan un sorriso honesto.
Nome:
Ángela Llavona Pereira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Esta plaza, sin duda, fue un sitio muy importante para mí en varias etapas de mi vida. Donde pasaba tardes matando el tiempo con mis amigos; donde conocí a muchas personas, que a lo largo de mí vida me han enseñado miles de cosas y le han aportado sentido a ella; donde recibí tanto buenas como malas noticias y donde viví los mejores momentos de mi existencia. Esos tiempos, en los cuales todo era más sencillo y no tenías ninguna responsabilidad. Ahora me doy cuenta de lo rápido que pasa el tiempo y de lo mal que lo aprovechamos; de lo rápido que nos hacemos mayores y de lo mucho que no disfrutamos; y de lo maravilloso que es ser un niño de 10 años sin responsabilidades, preocupaciones o obligaciones, más que ser libre.
Nome:
Marina Becerra Pena
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Ese rapaz son eu xogando cuns nenos pequenos a pelota, esa praza marcou a miña infacia. Cando era pequeno eu estaba todo o rato na casa, a miña nai insistiáme de levarme a un parque o algún lugar para ir xogar, pero eu decía que non por culpa da vergonza. Un día despois de comer decidín ir xogar cos nenos a pelota a unha praza, cando chegei alí vín que aquelo estaba cheo de rapaces, pero ao fondo encontrabase un pequeno grupo. Asique decidín ir con eles, pouco a pouco fixenme amigos de todos, casi todos os días iba alí. Pero cando cos anos empezamos a ir menos ata non ir nunca. Por esto foi que decidín volver a praza da miña infancia e xogar aunque sea con nenos pequenos, para solo recordar os bos momentos.
Un saúdo.
Joel
Nome:
Joel Roca Naveira
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Aquella tarde pintaba realmente bien.Mis primos y yo disfrutabamos de los pocos rayos de sol de Diciembre jugando al fútbol en una placita.No veía a mis primos hacía mucho así que me alegraba de que el tiempo fuera tan agradable aquel día.Me lo pasé realmente bien,ojalá todas las tardes fueran así.Pero ese Diciembre fue distinto.Volvía con mis padres en coche,era tarde y llovía,habíamos pasado la tarde en Vigo viendo las luces,justo una semana después de estar con mis primos.Entonces una curva peligrosa a velocidad de más arruinó nuestra vida.A mis padres les tocaría pasar el resto de navidades sin mí.
Nome:
Laura Beiro
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Aquela tarde estaba sentado nun banco do parque lendo un libro. Os nenos xogaban ao fútbol como case todas as tardes.Era un día soleado pero frío. Era unha das últimas semanas de decembro e acababa de rematar os exames, polo que estaba bastante feliz e relaxado. Había mercado un café para tomalo mentres leía tranquilamente vendo aos nenos xogar.
Nome:
Hugo Calvo Rodríguez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Esta imagen trasmite felicidad ya que hace un dia precioso los niños se diverten sin preocupaciones, las personas mas mayores salen a darun buen paseo
Nome:
Jose Roca Lojo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Esta imagen nos da una sensaion de felicidad ya que hace un dia muy bueno y los niños juegan sin preocupaciones.
Nome:
Jose Roca Lojo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Esta imagen transmite felicidad ya que los niños juegan aparentemente sinpreocupaciones y el cielo esta despejado
Nome:
Jose Roca Lojo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Había catro días que chovía e eu saín a xogar cos amigos, a desconetar, cos de sempre, na miña onda e rodeado dos que nunca fallan nin van fallar,boto de menos eses días na plaza xogando.
Nome:
Hugo Suárez Blanco
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
iesaguiar3B
Era un día solleiro de primavera e malia que facía frío, decidira ir á praza do meu barrio. Cando cheguei, non estaba ningún dos meus amigos; só había un home xogando cos que supuxen que serían os seus fillos, que eran ben pequenos. Visto que ninguén estaba alí, decidín chamar ao meu mellor amigo, Juan. Falei un pouco con el pero díxome que non podía vir canda min porque tiña que estudar para un exame. Naquel momento pensei: Que mágoa! Ao final din un paseo só e melancólico por ter desperdiciado un día con tan boas condicións climatolóxicas.
Nome:
Alfredo Faraldo Núñez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Nesta foto se ve como unos nenos poden xogar libremente sen que ninguén lles diga nada na súa plaza ou villa. Eso demostrá que teñen a libertade de xogar ahí cos demás nenos.
Nome:
Nerea Bugía García
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºEso
Esta fotografia me hace recordar cuando tenia 10 años y mis hermanos mayores o mis tios se ponia a jugar con mis primos y con migo, tambien se puede ver a un hombre puede que sea el padre de los niños y que esta jugando con ellos y se ven muy contentos jugando a la pelota.
Nome:
Natalia rodriguez hidalgo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3B
Desde casa consigo ver la plaza llenándose cada vez más de familias. Era el día siguiente a reyes y todos estaban con juguetes nuevos. "Mamá, mamá, ¿podemos bajar a la plaza?" vino corriendo el pequeño, "claro" le respondí, él salió corriendo hacia la puerta con el balón entre sus manos y seguido de su padre y su hermana.
Bajamos y ellos corrieron a junto sus amigos y nosotros con el resto de padres. Creo que cuando crezcan nos va a doler a todos.
Nome:
Nahia Estrada Buyo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Esta fotografía móstranos a varios nenos de diferentes idades disfrutando da súa infancia, xogando entre eles sen ningunha preocupación.
Nome:
Celia Sáchez Fernández
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Esta fotografía mostra a un grupo de nenos xogando con tranquilidade nunha praza o que parece ser unha mañá de primavera. Penso que expresa un forte sentimento de nostalxia a todos os que agora estamos a medrar, ademais na actualidade estase a converter nunha escena cada vez menos habitual. Penso tamén que transmite unha gran calma e tranquilidade cando se aprecia, probablemente pola felicidade das persoas que aparecen nela.
Nome:
María Casanova Oro
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Durante muchos años Miguel siempre ha sido aficionado al fútbol, su padre se lo inculcó desde muy pequeño, y le enseñó a jugar, en esta pequeña plaza de su barrio en Móstoles (Madrid).
El no consiguió su sueño de poder llegar a lo mas alto con un balón en los pies, pero se prometió que cuando tuviese hijos, le ayudaria a poder ser un gran futbolista muy reconocido en el mundo.
Por lo tanto cada mañana de los fines de semana y alguna tarde por la semana Miguel y su hijo entrenan para que el pequeño Hugo pueda llegar a ser el mejor.
Nome:
Bruno Rodal Campo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3 ESO D
Por fin eran vacaciones, y tenía tiempo libre para jugar con mis hijos. En este caso íbamos siempre a jugar al fútbol, ya que era lo que les encantaba. Terminábamos de tomar el tentempié y bajábamos a la plaza de nuestro pueblo. Pasábamos allí horas, hasta que tuviéramos que volver a casa para comer. Lo que más me gustaba de estar allí con mis hijos, era ver sus sonrisas y esas constantes carcajadas.
Ahora, el mayor tiene 14 años y el pequeño 12, con lo cual ya no solemos hacer planes tan frecuentemente.
Nome:
Mar Rivas Gómez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºB
Los niños jugando al fútbol de esta imagen es lo único que se conserva de la antigua normalidad. Todo cambió cuando estalló la guerra, pensábamos que no estaríamos involucrados pero, tras varios días, la verdad fue revelada. Entramos en la guerra y empezaron a reclutar gente, recuerdo a esos niños con nostalgia y tristeza cada vez que recuerdo como por mucho que lucharon, no pudieron aguantar y recibieron heridas mortales. Quiero volver a esos tiempo en los que todo iba bien.
Nome:
Fernando Moreira Picado
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºA
Y era en esa época en la que podíamos salir a la calle a jugar con nuestros amigos sin preocupaciones en la que éramos realmente felices, en aquella época deseábamos ser mayores para hacer lo que nos apeteciera, ahora deseamos volver a esa época para jugar como en esa época.
Nome:
André Ponte Pose
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
El domingo, como siempre, salí con mi familia a la plaza. Empecé a jugar con mis primos pequeños al fútbol, dábamos pases de un lugar a otro intentando no darle a nadie y con nuestras chaquetas hacíamos una portería improvisada para tirar penaltis. Hacíamos que estábamos en las final del mundial. Yo como siempre era un jugador de Brasil y el de Inglaterra. El partido estaba tan igualado que fuimos a los penaltis. El falló uno, así que si yo metía el último ganaba. Por suerte lo metí y me proclame campeón del "mundial de fútbol". Nos dispusimos a jugar otro pero mientras jugábamos uno de mis primos se calló. Fuimos a urgencias y le dijeron que se rompió la pierna pero que en un mes estaba como nuevo.
Nome:
Alejandro Carro Figueroa
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºE
Nos despertamos y le dije a mi padre si bajábamos a jugar un poco al fútbol, él dijo que si así que me preparé con mi pantalón y camiseta corta del Barça y bajamos a jugar con mi balón del mundial.
Estuvimos jugando a penaltis, un partido normal, pero al final, cuando estábamos jugando a quien la tenía más tiempo, mi padre vio una furgoneta blanca asomándose entre la gente que pasaba en la acera y me dijo que era hora de marcharse.
Nome:
Diego Iglesias Ponte
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Outro día máis de verán, pero hoxe vai ser moi enérxico, teño que baixar toda a tarde cos meus fillos de 4 anos a xogar ao fútbol na praza da vila.
Chegou a hora, son as 5 da tarde, e os meus fillos xa me apuran para marchar, ás 17:30 baixamos, cando chegamos vimos que non había case ninguén, marcamos o campo e os goles e comezamos a xogar, aínda que cunha visión un pouco reducida , porque o sol brillaba moito na praza.
Ás 9, xa estamos cansos, consideramos oportuno volver a casa a descansar, porque mañá é un novo día.
Nome:
Sergio Ares Ares
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºD
Desde que se publicara o libro sobre o famoso futbolista, todos tolearan. Nel contábase como pasara horas e horas xogando naquela pista. Agora, a praza está moi codiciada: todos os nenos e rapaces pensan que, se xogan nela, serán tan talentosos coma el. Deceas de nenos van alí cada día, coa súa camiseta, as súas botas e o seu peiteado; imitan o seu xogo e a súa celebración. Pero a pregunta que todos se fan é: de todos nós, quen chegará a ser coma el?
Nome:
Sofía Veiga Casanova
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
Aquellos niños jugando en aquella plaza me recordaba a mi niñez, cuando yo iba a esa misma plaza con mis amigos y lo único que nos preocupaba era no llegar más tarde de la hora acordada con nuestras madres. En la que jugabamos a ser mayores y ahora lo único que queremos es volver a ser pequeños. Así es como me di cuenta de que nos pasamos la vida deseando otra.
Nome:
Alba Rufino Fernández
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºESO B
Un momento feliz, triste, bonito, feo puede ocurrir en la plaza de una supermanzana, en un parque, en tu casa o en cualquier lugar. El reflejo de lo que puede ser un simple espacio público del que las personas ven simplemente un montón de concreto puede llegar a ser un sentimiento que perdure durante toda la vida.
Nome:
Miguel Luces Bordón
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºESO-B
Un día como calquera outro, quedei coas miñas amigas; fomos á unha plaza para jugxogar con outros amigos que xa estaban alí. Cando chegamos eles estaban xogando ao fútbol, rapidamente nos veron ao chegar e nos invitaron a xogar con eles e nós aceptamos aínda que tiñamos medo porque eles cando xogan son uns animais pero nos deu igual, nun momento ao outro vin a unha das miñas amigas desmaiarse e todos nós fomos con ela e chamamos á ambulancia o máis rápido que puidemos. Cando chegamos ao hospital chamamos aos seus pais, eles chegaron nun pispás e preguntáronlles aos médicos como estaba, pero non puidemos escoitar nada, os pais entraron a vela, nós quedamos fora aínda que queríamos vela porque nos preocupaba moito o seu estado de saúde, pero cando os pais saliron non nós quixeron dicir nada.
Nome:
Nicole Alejandra Fernández Pacherres
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3º ESO C
A lenda conta que este pai entrenou a dous nenos xogando o fútbol todos os días nesa praza durante vinte anos eses nenos non paraban de xogar o fútbol fixese moita calor ou moito frío pero un día a desgracia pasou e un dos nenos caeu e rompeu a perna o pai levouno ao médico dixo que xa non podería xogar mais ao fútbol o seu irmán ao escoitar iso dixo que xa non que ria xogar mais ao fútbol pon mor de que a el lle puidese pasar o mesmo.
Nome:
Artai Pena Vázquez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
A lenda conta que este pai entrenou a dous nenos xogando o fútbol todos os días nesa praza durante vinte anos eses nenos non paraban de xogar o fútbol fixese moita calor ou moito frío pero un día a desgracia pasou e un dos nenos caeu e rompeu a perna o pai levouno ao médico dixo que xa non podería xogar mais ao fútbol o seu irmán ao escoitar iso dixo que xa non que ria xogar mais ao fútbol pon mor de que a el lle puidese pasar o mesmo.
Nome:
Artai Pena Vázquez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curso:
3ºC
En una soleada tarde de verano, la plaza estaba llena de vida. Los árboles proporcionaban sombra mientras un niño jugaba al fútbol. Sus risas resonaban por todo el parque, y su balón rodaba por el cemento. De repente, hizo una jugada impresionante, eludiendo a imaginarios rivales. Un anciano, sentado en un banco cercano, lo observaba con una sonrisa nostálgica. El niño, con un gol magistral, celebró con los brazos al cielo. Los pájaros cantaban, y el viento susurraba historias de tiempos pasados. La plaza, testigo silencioso, vibraba con la alegría del juego.
Lecturas (48)
Páxinas
Publicar unha lectura