Humberto Rivas | 1983

Galicia

Humberto Rivas. Galícia, 1983 (Fotografia en curs)

Créditos: © Humberto Rivas, VEGAP, 2013

Cortesía Archivo Humberto Rivas

About the Photograph

www.humbertorivas.com

Humberto Rivas (Buenos Aires, 1937- Barcelona, 2009) centra su actividad fotográfica en el retrato; partiendo de la admiración de grandes retratistas como August Sander, Richard Avedon y Diane Arbus, creó un estilo absolutamente propio.

Proponía retornar a la presentación más pura y directa de la realidad e investigar sus detalles más mínimos, sus formas más sutiles y sus texturas. Su interés principal era captar la esencia de las personas que posaban delante de su objetivo, traspasando la imagen codificada con la que se presentaban en el estudio.

Paralelamente, exploró el paisaje como tema fotográfico, sobre todo el urbano, con un tratamiento particular de la luz y un claro interés por la huella del paso del tiempo.

“De hecho a mí me gustan los paisajes tanto como los retratos, lo único que cambia es que éstos están más relacionados con el ser humano por su presencia evidente. En los paisajes destaca la ausencia de figuras, pero la huella humana está ahí, silenciosa. Disfruto mucho fotografiando paisajes. Ese trabajo me obliga a buscar más, a emplear otras cámaras, me permite tener casi un doble lenguaje”.

Comments (6)

Esta imagen para mi es una realidad en galicia en la que se puede ver como se descuida una gran cantidad de viviendas antiguas que podrían estar mejor de lo que están.
Name:
ariel
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Course:
3ºESO
Esta imagen enseña una vivienda descuidada y deshabitada que en un pasado fue el techo de alguna persona y ahora solo es un montón de piedras.
Name:
Javier Veiga Mourón
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Course:
3ºB
Algunha vez pensaches en cantos recordos albergan as paredes da túa casa? Seguro que non, seguro que non pensaches cantas risas alí se albergan. Seguro que non pensaches en cantas persoas deixaron a súa pegada nelas, persoas que seguramente xa non están connosco. Seguro que non cavilaches en cantos segredos aí se albergan, segredos que aínda non foron descubertos e que nunca o serán. Choros, inquietudes, amores, anoxos... Todo iso está nas paredes da túa casa, pero para todos pasa totalmente desapercibido. Interpretamos unha casa como un montón de escombro que, cando xa non ten utilidade, se pode abandonar facilmente. Pero non, unha vivenda é moito máis que iso, é un baúl cheo de recordos de tamaño xigante.
Name:
Marta Fariña Rilo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Course:
3ºD
Esa é a casa dos meus tataravós, onde viviron a súa infancia e onde criaron aos seus fillos e os seus fillos aos seus nenos. Unha casa con moita historia esta. Así é como estaba despois da súa última reforma a mediados do século pasado. Sempre me gustara ir vela e quedarme sentada nunha cadeira fronte a ela e pensar en canto se viviu alí. Incluso ás veces os meus avós me acompañaban e me contaban historias que sucederan alí dentro había anos. Todas eran moi interesantes e divertidas de escoitar. Algún día eu tamén lle contarei estas historias aos meus netos, penso ás veces, aínda que non sei se a casa seguirá ahí para sempre ou se incluso decida alguén da miña familia volver a reformala para vivir alí, iso tamén se sentiría moi ben. Aproveitaríamos o lugar onde viviron os nosos antepasados e pensaríamos en cada rincón da casa que lles gustaba e onde se reunirían máis de cen anos atrás, ese é un dos meus maiores soños, descubrir os maoires segredos da casa que tanto me gusta.
Name:
Ángela Lendoiro Castro
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Course:
3ºC
Aquel día, por la mañana, Eduardo volvió a pasar por aquella casa tan espeluznante, pero esta vez se detuvo. Entró en ella, ya que la puerta estaba abierta como siempre, una vez dentro no se esperaba lo que pasó. Encontró a su hijo que llevaba desaparecido mas de dos años.
Name:
Iraitz Parga Garcia
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Course:
3ºD
A casa da avoa Pilar. Pilar era a avoa da miña amiga Claudia. Pilar morreu hai mais de 15 anos pero dende hai 10 anos os nenos da aldea contan historias de medo sobre a casa de Pilar. A casa é moi vella, Pilar vivira nela toda a vida e agora está descoidada polos anos que leva sen inquilino. Agora os nenos contan que na casa hai fantasmas e seres horribles e terroríficos. Todo isto por culpa das nais dos nenos que non queren que os seus fillos estean preto da casa e pensan que dicindo que nela hai xente que come nenos, ou fantasmas van andar lonxe da casa pero o certo é que estas historias fan que os nenos teñan máis ganas de ir a casa.
Name:
Mireia Pita Saleta
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Course:
3ºD

Also in albums

Jordi Bernadó. Fortuna (WE 32.1) (Fotografia en curso)

Espacios vacíos [práctica]

A Bao A Qu
44 photographs
Humberto Rivas, Menorca, 2005 (Fotografia en curs)

Humberto Rivas. Retrats i espais

A Bao A Qu
34 photographs
Humberto Rivas. Galícia, 1983 (Fotografia en curs)

Imágenes de estructuras artificiales

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 photographs
Xavier Ribas. Sant Ildefons [Habitus], 2007 (Fotografia en curs)

Edificios abandonados

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 photographs
Alberto García-Alix. Autorretrat. Premi. 1999 (Fotografia en curs)

Miradas

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 photographs
Jordi Bernadó. Fortuna (WE 32.1) (Fotografia en curso)

Espais buits

Ceip de Tenorio (Cotobade)
10 photographs
Manolo Laguillo. Diagonal, 1988-89 (Fotografia en curs)

Negro e blanco

IES Monte Carrasco (Cangas)
5 photographs
Israel Ariño. Atlas, 2006-2012 (Fotografia en curs)

inquietante

CPI da Ribeira (Porriño)
14 photographs
Alberto García-Alix. Matí de Rastro, 1986 (Fotografia en curs)

Tempos pasados

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
7 photographs
Humberto Rivas. Galícia, 1983 (Fotografia en curs)

EDIFICIS ABANDONATS

Institut Castell d'Estela (Amer)
4 photographs