Esta imagen representa a mi parecer que la amistad entre una persona y un animal supera los defectos de cada uno.
Nom:
Anxo Fachal París
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Esta imagen me transmite la complicidad entre el perro y el amo
Nom:
Mario López Fernández
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3°B
Nesta foto pódese apreciar o traballo tan duro que representa este home, con feridas nas súas mans,unha pá vella e xersei con buratos. A súa mirada transmite cansancio e dor.
Nom:
Martín Muíño
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3 C
Esta imagen me transmite amor y lealtad de un animal a un ser humano
Nom:
Rocio Dopico Golpe
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
A imaxe transmite o cansanzo e satisfacción dun home maior ao acabar unha dura xornada no campo. A súa roupa, pá e vivenda, mostran a pobreza e dor na que este home vive. Por outra parte, vese alegría no can por volver a ver ao seu querido amo, signo de fidelidade e compañeirismo.
Nom:
Daniel Martínez Fernández
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºC
Hoxe levanteime moi cedo para así poder rematar de recoller todos os alimentos da horta. Aínda que non teño ganas, estou moi cansado de estar a traballar todo o día nela e de decicarle todo o meu tempo, ademais teño as mans cheas de feridas, pero púxenme algunhas vendas para poder seguir traballando sen que me molesten. Sempre que vou traballar á horta acompáñame o meu can, o é o que sempre me acompaña a todos lados e nunca me deixa só, é o meu único amigo, xa que non teño máis. Os meus fillos tampouco me fan caso, veñen de cando en vez para levar algunha verdura da miña horta pero despois non se molestan nin en vir verme nin en chamarme.
Nom:
Lucía Fernández Bello
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºD
Hoy me desperté mas tarde de lo normal, me fui a lavar la cara y baje a desayunar, después de tomarme la taza de agua con pan de todos los días, me vestí las botas y fui a ver el ganado, decidí coger una pala por que iba a levar el ganado al monte y tenia que aplanar la entrada de un prado, solté a la perra y le abrí al ganado, fui monte arriba detrás del ganado con la perra al lado, llegamos al prado y deje que pasara el ganado y les cerré los alambres, me puse aplanar la entrada por un lado, ya que la semana anterior estuvieran andando por esos caminos unos maderistas que debido a que estaba el terreno mojado, lo dejaron todo con agujeros. cuando termine llame a la perra que estaba sentada al lado del ganado y volvimos a casa. Me di cuenta que me había hecho una herida con la pala, entonces me vende la mano y me puse de nuevo a trabajar
Nom:
Brais Sánchez Pita
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºB
Cando eu era pequeno, sempre había un home que me chamaba a atención cada vez que pasaba por diante dunha pequena casa no centro da aldea. Sempre estaba traballando, pero nunca falaba con ninguén, nin tiña esposa. Un día decidín falar con él, xa que notaba que estaba solo e non tiña a ninguén con quen falar; de primeiras respondía moi serio, pero ao coller confinza íase soltando; estiven toda a tarde falando no xardín da sua casa, parecía que non falara con ninguén durante anos. Contoume a súa historia e todo o que tiña pensado facer no futuro, de súpeto alguén saudoume, mirei por todos os sitios pero non había ninguén, e cando estaba de costas ao home, unha man pechou a miña boca e meteume nunha casa.
Nom:
Abel Escandón Buyo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºD
En el remoto pueblo de Finisterre, vivía un señor mayor llamado Julián. Con el rostro surcado de arrugas y una mirada profunda, pasaba sus días en la costa, donde el océano Atlántico se encontraba con el fin del mundo. Julián tenía un fiel compañero, un perro llamado Bruno, un labrador de pelaje dorado y ojos inteligentes.
Cada mañana, al despuntar el alba, Julián y Bruno caminaban juntos por los acantilados. Bruno corría alegremente, explorando cada rincón, mientras Julián contemplaba el mar con una mezcla de nostalgia y serenidad. Su vida había estado llena de aventuras como marinero, y esos días tranquilos con Bruno eran un regalo.
Un día, mientras paseaban, una tormenta se desató de repente. El viento aullaba y las olas se estrellaban con furia contra las rocas. Bruno, que había ido más lejos de lo habitual, quedó atrapado en una saliente peligrosa. Sin pensarlo dos veces, Julián se apresuró a rescatar a su amigo.
Con mucho esfuerzo y determinación, Julián logró alcanzar a Bruno y llevarlo a un lugar seguro. Ambos, empapados y exhaustos, se refugiaron bajo una cueva hasta que la tormenta pasó. Esa noche, al calor de su hogar, Julián acariciaba a Bruno mientras el perro descansaba a su lado.
Desde ese día, su vínculo se hizo aún más fuerte. Julián y Bruno siguieron explorando juntos los paisajes de Finisterre, disfrutando de cada momento compartido. En el ocaso de su vida, Julián encontró en su perro no solo un compañero, sino un verdadero amigo que le recordaba la belleza de la lealtad y el amor incondicional.
Nom:
Kike García Domínguez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3-E
En los acantilados de Finisterre, el señor Ramón y su fiel perro, Lobo, paseaban al atardecer. El cielo se pintaba de tonos naranjas y violetas, mientras el viento marino susurraba historias antiguas. Ramón, con su sombrero gastado y su abrigo de lana, observaba el horizonte infinito, recordando los días de juventud cuando navegaba esos mares.
Lobo, un pastor alemán con ojos llenos de lealtad, corría libremente por la orilla, recogiendo conchas y persiguiendo gaviotas. Cada tanto, regresaba a su dueño, rozando su mano con el hocico húmedo, como si comprendiera las nostalgias que lo invadían.
Una noche, mientras las estrellas emergían, Ramón habló suavemente a Lobo: "Este es nuestro último viaje, amigo." Habían recorrido juntos muchos caminos, pero Finisterre era especial. Era el fin del mundo conocido, donde los sueños y la realidad se encontraban. Juntos, se sentaron a contemplar el océano, sabiendo que su vínculo era tan inmenso como el mar ante ellos.
Nom:
Kike García Domínguez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3-E
Sembla que és un senyor que acaba de sortir de la feina molt cansat després d'una jornada laboral molt llarga.
Lectures (11)
Pàgines
Publicar una lectura