Tanit Plana | 2003

Estirat al llit [Pròtesi]

Tècnica / Material: Càmera Nikon FM2, negatiu 35 mm, color, òptica 35 mm. Còpia amb procés creuat.

Tanit Plana. Estirat al llit [Pròtesi], Gironella, 2003 (Fotografia en curs)

Crèdits: © Tanit Plana

Sobre la fotografia

Lectures (24)

Esta imaxe transmíteme tranquilidade e relaxación, xa que a persoa parece durmir sen ningunha preocupación, esperando a que chegue un novo día.
Nom:
Laura Dacal
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3A
Hoxe esperaba moito, pero non veu ninguén.
Nom:
Elena Vázquez Maroño
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºC
Esta imagen me recuerda la pereza que se siente al madrugar y el deseo de seguir en la cama durmiendo un rato más. Ver la luz entrar por la ventana me recuerda esa sensación de molestia en los ojos al prender la luz.
Nom:
Katherinne Peña Núñez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Y me desperté recordando tu presencia cuando aún estabas conmigo.
Nom:
Alba Dopico
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Estiven toda a tarde esperando a que alguén vira e me dera un abrazo. Non apareceu ninguén, benvida soidade.
Nom:
Adriana Casal Vales
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Nesta imaxe podemos observar a unha persoa na súa cama. É unha mañá de verano e a persoa está a despertar ca luz do día sen ningunha preocupación
Nom:
María Vázquez Basteiro
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3°B
En esta imagen yo puedo observar a alguien que ya no tiene fuerzas para levantarse de la cama. Que ya no tiene ganas de vivir y que su fuerza vital se va extinguiendo poco a poco, ya que el otro lado de la cama se encuentra vacío desde hace tiempo.
Nom:
Jaime Carro Figueroa
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºB
Era de noite, xa case a hora de levantarse e algo dentro de min non me deixaba levantarme, é como se un espíritu estivera ao meu lado dicíndome que non me levantara, que así sería millor.
Nom:
Oliver Caabeiro Clemente
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
esta imaxe trasmiteme calma , xa que a persoa parece non ter ningun tipo de preocupación , teño a sensación de que esta persoa ergueuse e ergueu un poco a persia e tumbouse na cama a pensar nas cousas da sua vida , tamen podo ver que as fiestras estan abertas completamente , supoño que lle gustara a brisa que entra ou quizas e so para airear .
Nom:
Lucia Paz Varela
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Dende aquel día xa nada volvera a ser coma antes, pasábame os días sen facer nada, tumbado na cama. As miñas gañas de comezar un novo día desapareceran por completo, o único que quería era estar só e non facer nada en todo o día. Aquel suceso cambiara por completo tanto a miña forma de ser coma todos os sentimentos.
Nom:
Jorge Fernández Santalices
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Dende que se foi estou moito máis triste, xa non me dan gañas nin para levantarme da cama a comer. Levo toda a noite sen poder durmir pensando nesa persoa. Facía que pasaran os días voando porque nolo pasábamos xenial, pero toda esa época rematou e agora solo queda estar tumbado na cama.
Nom:
Artai Gómez Amil
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºD ESO
-Vamos Jony.. creo que deberíamos irnos ya, es bastante tarde ¿No crees? - Sí, es mejor dejar de tirar más de la ruleta, ya se acabo mi buena racha y creo que empiezo a encontrarme mal.. Jony salió del local y acto seguido vomitó en el suelo. -¡Por dios Jony! ¿Estás bien? -Sí, creo que no es nada. Es probable que hallan sido los perritos calientes que tomamos, seguramente estaban en mal estado. -Bueno, es mejor que te lleve en casa en mi coche a tu casa, vamos. Al llegar a casa de Jony, Sahara enrollo a Jony como si fuera un burrito en un edredón. -Mañana tengo que trabajar asique esta noche no puedo quedarme contigo, me voy ahora y mañana te llamo para saber que tal estas ¿Vale? -Gracias Sahara, eres la mejor, ojalá te pudieras quedar más. Hasta mañana. -Chao Jony. Acto seguido Sahara bajo los tres pisos del edificio y arranco el coche. Eran las 2:30 de la madrugada y solo se respiraba frío y soledad. No sé escuchaba ningún ruido... ¡Cuándo de repente! Dos chavales, con sus nuevos forth fiesta blanco y negro, se picaban mutuamente en una salvaje carrera por la desierta carretera, los dos se estaban mirando de reojo y... ¡PUM! Un pitido ensordecedor y la muerte. -Sahara... porque tuviste que ser tú y no yo, porque... Desde aquello Jony se culpa de no haber entretenido a Sahara aunque fueran solo unos minutos más en su casa antes de que pasaran esos salvajes y arrasaran con todo lo que le quedaba a Jony. Por eso, cada mañana le cuesta levantarse de la cama, aún con los rayos de sol molestando tras las persianas.
Nom:
Izan Rivas Cortina
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºESO
Xa era tarde e ela seguía tumbada na cama, tiña un gran malestar no corpo. Tanto que as súas amigas chamárona para ir dar un paseo e non quixo ir. Ela sabía que tiña que ir ao médico, pero non quería ir.
Nom:
Paola López Meizoso
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Ninguén podía saber iso, era a moza do meu mellor amigo. Só nós sabiamos o que pasara naquela habitación, os nosos corpos fusionándose nun só. Volvinme adicta a ela, quedei namorada, sei que ela sentía o mesmo. Pero nada diso podía volver a pasar, nunca mo perdoaría. Toda a miña vida gardaría o peso dese segredo.
Nom:
Sofía Gantes
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºA
Pereza, melancolía, soledad, vagancia ya que se ve a través de las persianas la claridad del mediodía. Y esa persona sigue acostado en la cama.
Nom:
Sheila Boado Amor
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3 ESO A
No puedo ni levantarme de la cama, después de lo que ha sucedido no. Después de descubrir que traicionaste mi confianza, que te aprovechaste de mí, después de haber sido defraudada por la persona que más quería en este mundo; no puedo seguir con mi vida y hacer como si no hubiese pasado nada. No tengo ganas ni de comer, ni de hablar con alguien, ni de salir de mi casa y mucho menos de levantarme de mí cama, donde sigue el olor de tu perfume en la almohada. Sé que me estoy haciendo daño a mí misma, pero no puedo parar de pensar en tí y no puedo parar de revivir una y otra vez todos los momentos que pasé contigo. Te sigo y seguiré queriendo, pero no puedo seguir en una relación en la que la persona que amo piensa que no soy suficiente para él. Yo me merezco mucho más. Y aunque casi siempre antepongo la felicidad de otras personas sobre la mía, esta vez no lo haré.
Nom:
Marina Becerra Pena
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºC
Llevaba días sin poder levantarme. Estaba no sé, triste, agustiada. Básicamente no tenía ilusión por nada. Mi habitación era una pocilga, pero era mi lugar, donde podía ser yo, donde nadie podía entrar. No estaba bien, y lo noté. Era uno de eses día de tanto sol que los rayos chocaban contra mis ojos. Hacía tiempo que no veía la luz de esa manera. Los días pasados, fueron lluviosos, tristes. Sentía que las cosas a mi alrededor no iban bien ni lo estaban. Yo no salí de casa apenas y eso que siempre fui de querer salir todos los días. Pero sentía que faltaba algo. Ahí me di cuenta de que, da igual si haces mil cosas, que la que te va a llenar siempre va a ser una.
Nom:
Ana Otero Fernández
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºB
Abrín os ollos pouco a pouco ao sentir que un raio de luz atravesaba a ventá. Din un par de voltas e loitando contra as miñas ganas de permanecer alí ata o día seguinte e obligueime a mirar cara o reloxo para averiguar a hora que era. Pero no fondo non quería sabelo só quería quedarme alí, non tiña ganas de aturar a xente de sempre, non quería seguir indo a traballar nunha cousa que non me gustase... Así que alí quedei e promentinme que adicaría o meu tempo a algo que me gustase,
Nom:
Paula Vidal Carro
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºB
Luns pola mañá, concretamente as 8:30, teño que ir a traballar, pero estou mellor na cama, quente, tranquilo, en silencio. Cando me levanto e abro a persiana unha luz amarela cegame por completo, vestinme, laveime a cara, tomei un café e marchei ao traballo.
Nom:
Alejandro Ruzo Vázquez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºD
Un día desperté sin saber donde estaba mi mujer, pensé que se había levantando antes que yo, estuve toda la mañana buscándola, no la encontré y entonces me fui desesperado a preguntar por ella a todo el pueblo, nadie sabia donde estaba. Llegue a casa y no sabia que hacer, llego la hora de comer y no tenia apetito así que me fui con el ganado al campo deseando que ella estuviera en casa a mi vuelta, cuando volví a casa no estaba, cada vez estaba mas preocupado y sin saber que hacer, decidí acostarme y al día siguiente pase por lo mismo, y así son ahora mis dias desde que ella se fue.
Nom:
Brais Sánchez Pita
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºB
¿Quién estará besando esos labios? Me tiene pensando que yo antes no era así, seguro es un tipo más guapo que yo, ella era demasiado guapa para mí. Dime de qué sirve toda esta ambición si al llegar no tengo con quien compartir; que no la perdiera todos me avisaron, y yo como un tonto fue que la perdí. Ya no tengo con quien criticar todo antes de dormir, sus amigas dicen que él es mucho mejor que yo y que se le ve mucho mejor así.
Nom:
Sofía Fontela Cancelo
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºE
Tumbado en la cama, pensando en qué fue lo que hice mal para que nada me salga bien, para que las personas se alejen de mí, cansado de ayudar a todo el mundo y dar todo de mí para no recibir absolutamente nada. Por culpa de esto estoy sin ánimo de nada, tengo solo dos personas que están ahí y que no se han ido. Y esos son mis padres, me han ayudado poco a poco a salir del agujero negro en el que estaba, igualmente seguía desanimado y no podía dejar que eso pasase pero la depresión podía conmigo
Nom:
Maialen Badiola Vélez
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºC ESO
Me desperté y miré a los dos lados desesperada. Llevaba semanas soñando con lo mismo siempre, despertándome sudada e inquieta. Todavía no me podía creer que él se había ido para siempre.
Nom:
Carla Amado Veiga
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºD
Me desperté y miré a los dos lados desesperada. Llevaba semanas soñando con lo mismo y despertándome sudada y inquieta. Todavía no me podía creer que él se había ido para siempre.
Nom:
Carla Amado Veiga
,
IES Francisco Aguiar (Betanzos)
| Curs:
3ºD

Pàgines

Fotografia inclosa als àlbums

Bernard Plossu.Michèle, Etretat,1963 (Fotografia en curs)

La soledad y yo

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
3 fotografies
Walker Evans. Rentamans i cuina de la cabina de Floyd Burroughs. Hale County, Alabama, 1936 (Fotografia en curs)

fotografías en interior

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotografies
Paco Gómez. Barco Triste, 1958 (Fotografia en curs)

Pareidolia

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
8 fotografies
Berenice Abbott. Interior de botiga, Bronx [Changing New York], 1935 (Fotografia en curs)

Entradas de luz

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotografies
Berenice Abbott. Manhattan Bridge, Manhattan [Changing New York], 1935 (Fotografia en curs)

Tristeza

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
13 fotografies
Xavier Ribas. Can Serra [Habitus], 2007 (Fotografia en curs)

-

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
6 fotografies
Tanit Plana. Estirat al llit [Pròtesi], Gironella, 2003 (Fotografia en curs)

Confusión

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
6 fotografies
Xavier Miserachs. "Barcelona, 1962". Sèrie Barcelona blanc i negre. Carrer Pelai (Fotografia en curs)

Un tenue abrazo

Institut Consell de Cent (Barcelona)
13 fotografies
Tanit Plana. Estirat al llit [Pròtesi], Gironella, 2003 (Fotografia en curs)

Hilos

Institut Consell de Cent (Barcelona)
5 fotografies
Humberto Rivas, Eduardo, 1999 (Fotografia en curs)

O triunfo da escuridade (Pablo Touceda Arias 3ºC)

IES Francisco Aguiar (Betanzos)
5 fotografies

Pàgines